விபத்துகள் விதியல்ல மனித அலட்சியத்தின் கொடிய விளைவுகள்* அருட்கலாநிதி. யா. றமேஸ் அ.ம.தி

 விபத்துகள் விதியல்ல மனித அலட்சியத்தின் கொடிய விளைவுகள்*

அருட்கலாநிதி. யா. றமேஸ் அ.ம.தி

இலங்கையில் வீதி விபத்துகள் இன்று ஒரு தனிப்பட்ட சம்பவமாக அல்ல, ஒரு தேசிய அவசர நிலையாகவே பார்க்கப்பட வேண்டிய அளவுக்கு அதிகரித்து வருகின்றன. தினமும் பத்திரிகைகளில் வெளியாகும் விபத்து செய்திகள் பலரால் ஒரு சாதாரண செய்தியாகக் கடந்து விடப்படுகின்றன. ஆனால் அந்தச் செய்திகளில் இடம்பெறும் ஒவ்வொரு வரியும் ஒரு குடும்பத்தின் வாழ்க்கையை நிரந்தரமாக மாற்றிய நிகழ்வாக இருக்கிறது என்பதை நாம் உணர மறந்து விடுகிறோம். ஒரு வீட்டிலிருந்து சிரித்தபடி வெளியேறிய ஒருவர், இனி ஒருபோதும் அந்த வீட்டுக்குத் திரும்பி வரமாட்டார் என்ற உண்மை, வீதி விபத்துகளின் கொடூரத்தை வெளிப்படுத்துகிறது.

சமீப ஆண்டுகளில் இலங்கையில் பதிவாகும் வீதி விபத்துகளின் எண்ணிக்கை கவலைக்கிடமான அளவில் உயர்ந்துள்ளது. தினமும் பல விபத்துகள் பதிவாகி, அதில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு உயிரிழப்புகளாகவும் தீவிர காயங்களாகவும் மாறுகின்றன. உயிரிழப்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் இளம் வயதினர் என்பதே மிகுந்த வேதனையை ஏற்படுத்துகிறது. குடும்பத்தின் பொருளாதாரத் தூணாக இருந்த தந்தை, பெற்றோரின் கனவாக இருந்த மகன், குழந்தைகளின் பாதுகாப்பாக இருந்த தாய் ஆகியோர் விபத்தில் உயிரிழப்பது, ஒரு குடும்பத்தை மட்டுமல்ல, ஒரு சமூகத்தையே பாதிக்கிறது.

இந்த விபத்துகளுக்குப் பின்னால் உள்ள காரணங்களை ஆராய்ந்தால், பெரும்பாலானவை மனித அலட்சியத்தால் உருவாகின்றன என்பது தெளிவாகிறது. அதிவேக ஓட்டம், மது அருந்தி வாகனம் ஓட்டுதல், போக்குவரத்து சட்டங்களை மதிக்காத பழக்கம், பாதுகாப்புப் பட்டை மற்றும் தலைக்கவசம் அணியாமை போன்றவை தொடர்ந்து உயிர்களை பலி வாங்குகின்றன. “ஒன்றும் ஆகாது” என்ற எண்ணம் தான் பெரும்பாலான விபத்துகளின் தொடக்கமாக இருக்கிறது. ஆனால் அந்த ஒரு நிமிட அலட்சியம், ஒரு வாழ்நாள் துயரமாக மாறுகிறது.

விபத்து நடந்த இடத்தில் குவியும் மக்கள், அலறல்கள், அழுகைகள், சிதறிய உடல்கள் இவை சில மணி நேரங்களில் மறைந்து விடலாம். ஆனால் அந்த விபத்தின் தாக்கம் சம்பந்தப்பட்ட குடும்பத்தில் வாழ்நாள் முழுவதும் நிலைத்து நிற்கிறது. தந்தையை இழந்த குழந்தை, இனி பள்ளிக்குச் செல்லும் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு பாதுகாப்பற்ற எதிர்காலத்தை எதிர்கொள்கிறது. கணவனை இழந்த மனைவி, சமூகமும் பொருளாதாரமும் சேர்ந்து ஏற்படுத்தும் சவால்களை தனியாகச் சுமக்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறாள். விபத்தில் மாற்றுத் திறனாளியாக மாறிய ஒருவர், வாழ்நாள் முழுவதும் உடல், மன மற்றும் சமூக போராட்டங்களை சந்திக்க வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுகிறார்.

வீதி விபத்துகள் நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்கும் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன. விபத்துகளில் ஏற்படும் உயிரிழப்புகள் மற்றும் காயங்கள் காரணமாக உற்பத்தித் திறன் குறைகிறது. மருத்துவச் செலவுகள், மறுவாழ்வு செலவுகள், சமூக பாதுகாப்பு உதவிகள் ஆகியவை அரசுக்கும் சமூகத்திற்கும் பெரும் சுமையாக மாறுகின்றன. ஒரு நாட்டின் உண்மையான செல்வம் அதன் மனித வளம். அந்த மனித வளம் வீதி விபத்துகளில் சிதைவடைவது, நாட்டின் எதிர்காலத்தையே பாதிக்கும் ஒரு தீவிர பிரச்சினையாகும்.

இந்தச் சூழ்நிலையில், வீதி விபத்துகளை குறைப்பதற்கான மிக முக்கியமான வழி விழிப்புணர்வாகும். சட்டங்கள் இருந்தாலும், அபராதங்கள் விதிக்கப்பட்டாலும், மனித மனங்களில் மாற்றம் ஏற்படாமல் விபத்துகளை குறைக்க முடியாது. ஒவ்வொரு ஓட்டுநரும், “நான் மட்டும் அல்ல, என்னால் மற்றவர்களும் பாதிக்கப்படலாம்” என்ற உணர்வோடு வாகனம் ஓட்ட வேண்டும். பாதுகாப்புப் பட்டை அல்லது தலைக்கவசம் சட்டத்திற்காக அல்ல, உயிரைக் காக்கும் கருவி என்ற புரிதல் சமூகத்தில் வலுப்பெற வேண்டும்.

பள்ளி மட்டத்திலிருந்தே சாலை பாதுகாப்பு தொடர்பான கல்வி வழங்கப்படுவது மிகவும் அவசியம். சிறு வயதிலேயே சாலை விதிகளை மதிக்கும் பழக்கம் உருவானால், எதிர்காலத்தில் பொறுப்புள்ள ஓட்டுநர்களை உருவாக்க முடியும். அதேபோல், மது அருந்தி வாகனம் ஓட்டுவதை சமூகமே ஒதுக்க வேண்டிய நிலை உருவாக வேண்டும். இது ஒரு தனிப்பட்ட தவறு அல்ல; பிறர் உயிருக்கு நேரடி அபாயம் விளைவிக்கும் செயல் என்பதை அனைவரும் உணர வேண்டும்.

இந்த இடத்தில் பத்திரிகைகள் மற்றும் ஊடகங்களின் பங்கு மிக முக்கியமானது. வீதி விபத்துகளை வெறும் செய்திகளாக அல்லாமல், அதன் பின்னணி, காரணங்கள், விளைவுகள் ஆகியவற்றுடன் வெளியிடும் போது மக்களின் மனங்களில் மாற்றம் ஏற்படும். ஒரு கட்டுரை ஒருவரை சிந்திக்க வைக்கலாம்; அந்த சிந்தனை ஒரு உயிரைக் காக்கலாம். அதுவே ஊடகத்தின் சமூகப் பொறுப்பு.

வீதி விபத்துகள் விதியின் விளையாட்டு அல்ல. அவை நம் செயல்களின் பிரதிபலிப்பு. ஒரு நிமிட பொறுமை, ஒரு சட்டத்தை மதிப்பது, ஒரு பாதுகாப்பு சாதனத்தை பயன்படுத்துவது—இவை அனைத்தும் பல உயிர்களை காக்கும் எளிய வழிகள். இன்று நாம் விழிப்புணர்வுடன் செயல்பட்டால், நாளை இன்னொரு குடும்பம் கண்ணீர் சிந்தாமல் இருக்கலாம். வீதி பாதுகாப்பு என்பது அரசின் கடமை மட்டும் அல்ல; அது இந்த நாட்டில் வாழும் ஒவ்வொருவரின் பொறுப்பும் கடமையும் ஆகும். எனவே நாட்டில் வாழும் ஒவ்வொரு குடிமகனும் வீதி விபத்துக்களை கட்டுப்படுத்தும் முயற்சியில் தனக்குரிய நிலையில் இருந்து செயற்பட முன்வர வேண்டும். இது இன்றைய மிகவும் அவசிய தேவை என்பதை உணர்ந்து அனைவரும் கரங்கோர்த்து ஒற்றுமையு

டன் பணியாற்றுவோம்.